211. باب كۆرۈنەرلىك نېئمەتكە ئېرىشكەندە ياكى ئوچۇق بىر بالا-قازا دەپئى قىلىنغاندا شۈكۈر سەجدىسى قىلىشنىڭ ياخشىلىقى توغرىسىدا

1159. سەئد ئىبن ئەبۇ ۋەققاس رەزىيەللاھۇ ئەنھۇدىن رىۋايەت قىلىنىدۇكى، بىز پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالام بىلەن مەككىدىن مەدىنىگە قاراپ يولغا چىقتۇق. ئەزۋەرائ دېگەن جايغا يېقىن بارغاندا پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالام تۆگىسىدىن چۈشۈپ، قولىنى كۆتۈرۈپ، ئاللاھ تائالاغا خېلى ئۇزۇن ۋاقىت دۇئا قىلدى. ئاندىن سەجدىگە بېرىپ ئۇزاق تۇردى. ئاندىن تۇرۇپ قولىنى كۆتۈرۈپ يەنە خېلى ۋاقىت دۇئا قىلدى. ئاندىن يەنە سەجدىگە باردى. پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالام بۇ ئىشنى ئۈچ قېتىم تەكرار قىلدى ۋە دېدىكى: « إِنِّي سَأَلْتُ رَبِّي، وَشَفَعْتُ لأُمَّتِي، فَأَعْطَاني ثُلُثَ أُمَّتي، فَخَررتُ ساجدًا لِرَبِّي شُكرًا، ثُمَّ رَفعْتُ رَأْسِي، فَسَأَلْتُ رَبِّي لأُمَّتي، فَأَعْطَانِي ثُلثَ أُمَّتي، فَخررْتُ ساجداً لربِّي شُكراً، ثمَّ رَفعْت رَأسِي فَسَألتُ رَبِّي لأُمَّتي، فَأعطاني الثُّلُثَ الآخَرَ، فَخَرَرتُ ساجِدا لِرَبِّي » « ئاللاھتىن ئۈممىتىمگە شاپائەت قىلىشىمنى سورىدىم. ئاللاھ ماڭا ئۈممىتىمنىڭ ئۈچتىن بىرىنى بەردى. شۈكۈر قىلىش يۈزىسىدىن سەجدە قىلدىم. ئاندىن بېشىمنى كۆتۈرۈپ رەببىمدىن ئۈممىتىمنى سورىدىم. رەببىم ماڭا ئۈممىتىمنىڭ يەنە ئۈچتىن بىرىنى بەردى. شۈكۈر قىلىش يۈزىسىدىن رەببىمگە سەجدە قىلدىم. ئاندىن بېشىمنى كۆتۈرۈپ ئۈممىتىمنى سورىدىم. رەببىم ماڭا ئۈممىتىمنىڭ ئاخىرقى ئۈچتىن بىرىنى بەردى. رەببىمگە شۈكۈر قىلىش يۈزىسىدىن سەجدىگە باردىم » . ― ئەبۇ داۋۇد رىۋايەت قىلغان.