264. باب ئىنسان ياكى ھايۋاننىڭ نامىنى تىلغا ئېلىپ لەنەت ئېيتىشنىڭ ھاراملىقى توغرىسىدا

1551. ئەبى زەيد ئىبىن سابىت رەزىيەللاھۇ ئەنھۇدىن رىۋايەت قىلىنىدۇكى، پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالام مۇنداق دېگەن: « من حَلَف عَلى يمِينٍ بِملَّةٍ غيْرٍ الإسْلامِ كاذباً مُتَعَمِّداً، فهُو كما قَالَ، ومنْ قَتَل نَفسهُ بشيءٍ، عُذِّب بِهِ يوْم القِيامةِ، وَليْس على رجُلٍ نَذْرٌ فِيما لا يَملِكهُ، ولعنُ المُؤْمِنِ كَقَتْلِهِ » « كىمكى ئىسلام دىنىدىن باشقا دىننى يالغاندىن ئۇلۇغلاپ قەستەن شۇ دىن بىلەن قەسەم ئىچسە. ئۇ ئادەم ئۆزىنىڭ دېگىنىدەك بولىدۇ. (ئىماندىن ئاجرايدۇ) كىمكى ئۆزىنى تىغ بىلەن ئۆلتۈرۈۋالسا. بۇ ئادەم دوزاختا شۇ تىغ بىلەن ئازابلىنىدۇ. كىمكى قولىدا بولمىغان نەرسىگە ئاللاھنىڭ ئالدىدا ۋەدە قىلسا ۋاپا قىلمىسىمۇ گۇناھ بولمايدۇ. مۇئمىنگە لەنەت ئېيتىش ئۇنى ئۆلتۈرگەنگە ئوخشاش » . ― بۇخارى ۋە مۇسلىم رىۋايەت قىلغان.

1552. ئەبۇ ھۇرەيرە رەزىيەللاھۇ ئەنھۇدىن رىۋايەت قىلىنىدۇكى، پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالام مۇنداق دېگەن: « لا ينْبغِي لِصِدِّيقٍ أنْ يكُونَ لَعَّاناً » « كۆپ قارغاش كامىل مۇسۇلماننىڭ ئىشى ئەمەس » . ― مۇسلىم رىۋايەت قىلغان.

1553. ئەبۇ دەردائ رەزىيەللاھۇ ئەنھۇدىن رىۋايەت قىلىنىدۇكى، پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالام مۇنداق دېگەن: « لا يكُونُ اللَّعَّانُون شُفعَاءَ، ولا شُهَدَاءَ يوْمَ القِيامَةِ » « كۆپ قارغايدىغان كىشىلەر قىيامەت كۈنى شاپائەت قىلىشقا ۋە گۇۋاھلىق بېرىشكە يارىمايدۇ » . ― مۇسلىم رىۋايەت قىلغان.

1554. سەمۇرە رەزىيەللاھۇ ئەنھۇدىن رىۋايەت قىلىنىدۇكى، پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالام مۇنداق دېگەن: « لا تَلاعنُوا بلعنةِ اللَّه، ولا بِغضبِهِ، ولا بِالنَّارِ » « ئاللاھ ساڭا لەنەت قىلسۇن، ئاللاھ ساڭا غەزەپ قىلسۇن، دوۋزىخىي بولۇپ كەتكەيسەن دەپ، ئۆزئارا قارغاشماڭلار » . ― ئەبۇ داۋۇد ۋە تىرمىزىي رىۋايەت قىلغان.

1555. ئابدۇللاھ ئىبن مەسئۇد رەزىيەللاھۇ ئەنھۇدىن رىۋايەت قىلىنىدۇكى، پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالام مۇنداق دېگەن: « لَيْس المؤمِنُ بِالطَّعَّانِ، ولا اللَّعَّانِ ولا الفَاحِشِ، ولا البذِيِّ » « مۇئمىن ئادەم كىشىلەرگە تىل تەككۈزمەيدۇ، كىشىلەرنى قارغىمايدۇ، يامان سۆز قىلمايدۇ ۋە سۈرەن سالمايدۇ » . ― تىرمىزىي رىۋايەت قىلغان.

1556. ئەبۇ دەردائ رەزىيەللاھۇ ئەنھۇدىن رىۋايەت قىلىنىدۇكى، پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالام مۇنداق دېگەن: « إنَّ العبْد إذا لَعنَ شَيْئاً، صعِدتِ اللَّعْنةُ إلى السَّماء، فتُغْلَقُ أبْوابُ السَّماءِ دُونَها، ثُمَّ تَهبِطُ إلى الأرْضِ، فتُغلَقُ أبوابُها دُونَها، ثُّمَّ تَأخُذُ يميناً وشِمالا، فإذا لمْ تَجِدْ مساغاً رجعت إلى الذي لُعِنَ، فإنْ كان أهلاً لِذلك، وإلاَّ رجعتْ إلى قائِلِها » « قانداق بىر بەندە بىرەر نەرسىنى قارغىسا، قارغىشى ئاسمانغا ئۆرلەيدۇ، قارغىشنىڭ ئالدىدا ئاسماننىڭ دەرۋازىلىرى تاقىلىدۇ. ئاندىن زېمىنغا چۈشىدۇ. زېمىننىڭ دەرۋازىلىرى ئۇنىڭ ئالدىدا تاقىلىدۇ. ئاندىن ئوڭ سول تەرەپكە بۇرىلىدۇ. ھېچبىر جاي تاپالمىغاندا قارغىش قىلىنغان ئادەمنىڭ تەرىپىگە بارىدۇ. ئەگەر شۇ قارغىشقا لايىق بولسا ئۇنىڭ ئالدىدا توختايدۇ. ئۇ ئادەم ئۇنىڭغا لايىق بولمىسا، قارغىش قىلغۇچىنىڭ ئۆزىگە قايتىدۇ » . ― ئەبۇ داۋۇد رىۋايەت قىلغان.

1557. ئىمران ئىبن ھۇسەيىن رەزىيەللاھۇ ئەنھۇمادىن رىۋايەت قىلىنىدۇكى، پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالام سەپەر ئۈستىدىكى چېغىدا ئەنسارىيلاردىن چىشى تۆگە مىنگەن بىر ئايال تۆگىسىدىن قاقشاپ ئۇنى قارغىدى. ئۇنى ئاڭلىغان پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالام: « خُذوا ما عليها ودعُوها، فإنَّها ملعُونَةٌُ » « تۆگىنىڭ ئۈستىدىكى يۈك-تاقنى ئېلىۋېتىپ ئۇنى قويۇپ بېرىڭلار، ئۇ باشقىلار تەرىپىدىن قارغالدى » ، دېدى. ئىمران ئېيتىدۇكى: « مەن ئۇ تۆگىنىڭ كىشىلەر ئارىسىدا يۈرگەنلىكىنى، ھېچكىمنىڭ ئۇنىڭغا دەخلى-تەرۇز قىلمىغانلىقىنى ھېلىمۇ كۆرگەندەك بولۇۋاتىمەن » .

1558. ئەبۇ بەرزە رەزىيەللاھۇ ئەنھۇدىن رىۋايەت قىلىنىدۇكى، سەپەردە بويىغا يەتكەن بىر قىز كىشىلەرنىڭ نەرسە-كېرەكلىرى ئارتىلغان بىر تۆگىگە مېنىپ كېتىۋاتاتتى. بىر چاغدا ئۇ قىز پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالامنى كۆرۈپ قېلىپ ئۆزىنى نېرى تارتاي دېسە تاغ يولى تار كېلىپ قالدى. شۇنىڭ بىلەن ئۇ قىز تۆگىسىنى دىۋەتكەندىن كېيىن « ئى ئاللاھ! بۇ تۆگىگە لەنەت قىلغىن »، د ېدى. پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالام بۇنى ئاڭلاپ: « لا تُصاحِبْنا نَاقَةٌ عليها لعْنةٌ » « لەنەت قىلىنغان تۆگە بىزگە ھەمراھ بولمىسۇن »، د ېدى. ― مۇسلىم رىۋايەت قىلغان.